ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ลงโทษ.
ก. ทำโทษเช่นเฆี่ยน จำขัง ปรับเอาเงิน เป็นต้น.
ลงโทษ
น. ข้อบัญญัติโทษทางอาญา.
ก. ลงโทษหรือทำโทษด้วยวิธีต่าง ๆ ได้แก่ ประหารชีวิต จำคุก กักขัง ปรับ ริบทรัพย์สิน.
ก. ถูกตัดสินให้ลงโทษในคดีอาญา.
สัน. เพราะ เช่น ถูกลงโทษฐานละเลยหน้าที่.
น. บุคคลซึ่งถูกลงโทษจำคุก.
ก. เฆี่ยนด้วยหวายเป็นต้นเป็นการลงโทษ.
[พากทัน] ก. ตำหนิโทษ, คาดโทษ, ลงโทษเพียงว่ากล่าว, ลงโทษข้าราชการพลเรือนโดยตำหนิโทษเป็นลายลักษณ์อักษร ซึ่งเป็นการลงโทษขั้นเบาที่สุด. (ส. วาคฺทณฺฑ = ลงโทษเพียงว่ากล่าว).
ก. หมายไว้ว่าถ้ากระทำผิดอีกจะลงโทษเท่าใด.
ก. สารภาพผิดยอมให้ลงโทษตามแต่จะเห็นสมควร.