ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).
น. ชายหนุ่ม. ว. หนุ่ม, รุ่น. (ป.; ส. ยุวนฺ, ยุวานก).
ก. กล่าวชักชวน ส่งเสริม หนุน หรือเป็นใจให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (มักใช้ในทางที่ไม่สมควร) เช่น ยุให้เขาทะเลาะกัน ยุให้โกรธ ยุให้กำเริบ.
ก. หนุนให้ทำอะไรก็ทำตาม.
ก. หนุนเท่าไร ๆ ก็ไม่ยอมทำตาม.
ก. หนุนให้ทำโดยไม่ห้ามปราม.
ว. มียศศักดิ์หรือตระกูลสูง เช่น เจ้านายเป็นบุคคลที่สูงศักดิ์ เขาสืบเชื้อสายมาจากขุนนางผู้สูงศักดิ์.
ก. ยุให้เกิดอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง.
น. ลมปากที่ยุให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มักเป็นไปในทางไม่ดี.
(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.
ยศฐานันดรศักดิ์
(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.