ค้นเจอ 52 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "มัวแต่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ก่นแต่, รังแต่, หัวแง่

ก่นแต่

ก. เฝ้าแต่, มัวแต่, เช่น ก่นแต่จะร้องไห้.

มัวแต่

ว. อาการที่ทำติดพันอยู่ ไม่ละไปได้ เช่น มัวแต่พูด มัวแต่คิด, มัว ก็ว่า.

มัว,มัว ๆ

ว. ไม่แจ่ม เช่น พระจันทร์มัว, ไม่กระจ่าง เช่น ข้อความมัว, ฝ้า เช่น กระจกมัว, ฟาง เช่น นัยน์ตามัว, ขมุกขมัว เช่น มืดมัว, ไม่มืดไม่สว่าง เช่น แสงมัว ๆ, หม่น เช่น สีมัว ๆ, ขุ่น, ไม่ผ่อง, เช่น ใจมัว; อาการที่ทำติดพันอยู่ ไม่ละไปได้ เช่น มัวพูด มัวคิด, มัวแต่ ก็ว่า.

มัวพะวง

ว. มัวเป็นห่วงกังวล.

ขุ่น

ว. มีลักษณะมัว ไม่ใส ไม่ชัดเจน.

พิรี้พิไร

ว. มัวทำโน่นนิดนี่หน่อย, อ้อยอิ่ง, ตะบิดตะบอย, เช่น ทำพิรี้พิไร มัวพิรี้พิไร.

แก้วหิน

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.

จะแจ่ม

(กลอน) ว. แจ่ม, ใส, กระจ่าง, ชัดเจน, ไม่มัว.

กร่ำกรุ่น

[กฺรํ่ากฺรุ่น] ว. สีมัว ๆ ไม่ชัด เช่น สีกรํ่ากรุ่นเป็นอย่างไรฉันไม่เคย.

ตุ่น,ตุ่น,ตุ่น ๆ

ว. สีมัว ๆ อย่างสีเทาหม่น ๆ.

มอ

ว. สีมัว ๆ อย่างสีดำเจือขาว.

ร่ำไร

ก. อ้อยอิ่ง เช่น มัวแต่ร่ำไรอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวจะไม่ทันรถไฟ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ