ผลการค้นหา

พรรณกร* *พรรณกร *พรรณกร*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 119 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พรรณกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กรรไกร, กรรมกร, พรรณนา, วารณกร, อรรถกร, พระแสงกรรไกร, พระกร, พรรณ

พรรณ

[พัน] น. สีของผิว; ชนิด เช่น พรรณพืช พรรณไม้ พรรณสัตว์. (ส. วรฺณ; ป. วณฺณ).
 พจนานุกรมไทย

กร

[กอน] น. ผู้ทำ, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น กรรมกร เกษตรกร. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

กร

[กอน] น. มือ (มักใช้ในบทประพันธ์); แขน เช่น เจ้างามกรอ่อนดังงวงเอราวัณ. (กลบท). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

กร

[กอน] น. แสง, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น รัชนีกร. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

กรลุมพาง

[กระ-] (โบ) น. กระลุมพาง, กลองหน้าเดียว, เช่น ปี่จีนโสดสรในใดต่าง ทงงกรลุมพางพอฟงง. (ม. คำหลวง มหาราช).
 พจนานุกรมไทย

นรากร

น. คน, หมู่คน.
 พจนานุกรมไทย

พระกร

แขน

ร่างกาย

ปลายแขน คือตั้งแต่ข้อศอกถึงข้อมือ

เถาวัลย์

น. พรรณไม้ที่เป็นเถา, พรรณไม้เลื้อย. (ป., ส. วลฺลิ, วลฺลี).
 พจนานุกรมไทย

ป่าเบญจพรรณ

น. ป่าที่มีไม้หลายพรรณคละกัน.
 พจนานุกรมไทย

รำไพ

ว. งามผุดผ่อง เช่น รำไพพรรณ.
 พจนานุกรมไทย

กรสาปน,กรสาปน์

[กฺระสาบ] (แบบ) น. กระษาปณ์ เช่น แลพราหมณ์น้นนได้ทองร้อยกรสาปน เปนลาภด้วยเดอรขอทานทุกวันวารแก่มหาชนทงงหลายบมิขาดเลย. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. การฺษาปณ).
 พจนานุกรมไทย

พระนขา , พระกรชะ

เล็บ

ร่างกาย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด