ผลการค้นหา

ผิวขาว* *ผิวขาว *ผิวขาว*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 929 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ผิวขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กุมุท, โกษม, โขม,โขม-, โขษม, ดินขาว, ผิวบาง, ผิวปาก, มังสี, วิไลวรรณ, ผงขาว, ผิดขา, ผี้ว์

ฝรั่งมังค่า

(ปาก) น. ชนชาติผิวขาว.
 พจนานุกรมไทย

ผิว

[ผิวะ] สัน. ถ้าว่า, หากว่า, แม้นว่า. [[ผิว่า]] ก็ว่า
 พจนานุกรมไทย

ผิว

น. ส่วนที่มีลักษณะบาง ๆ เป็นพื้นหุ้มอยู่ภายนอกสุดของหนังและเปลือกเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

คอเคซอยด์

น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).
 พจนานุกรมไทย

ขาว

น. สีชนิดหนึ่งเหมือนสำลี. ว. มีสีอย่างสำลี, โดยปริยายหมายความว่า แจ่มแจ้ง, สะอาดบริสุทธิ์, ปราศจากมลทิน.
 พจนานุกรมไทย

ขาว

น. เทียนขาว. (ดู เทียนขาว).
 พจนานุกรมไทย

สินี

น. นางผู้มีผิวเนื้อขาวงาม. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ผิวพระพักตร์, พระราศี

ผิวหน้า

ร่างกาย

พระราศี

ผิวหน้า

ผิวจราจร

น. ผิวถนนที่ยวดยานพาหนะแล่นไปมา.
 พจนานุกรมไทย

เหยียดผิว

ก. ดูถูกคนชาติอื่นที่มีสีผิวต่างกับเชื้อชาติตน (มักใช้แก่พวกผิวขาวเหยียดพวกผิวดำ).
 พจนานุกรมไทย

กดขาว

ดู [[กดเหลือง]]
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด