ค้นเจอ 147 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ผักกูด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา จังกูด, ผักปัปผาสะ

กูด

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน, ปักษ์ใต้) ว. หงิก เช่น ผักกูด คือ ผักยอดใบหงิก.

กูด

น. ชื่อเฟินหลายชนิดหลายสกุลและหลายวงศ์ ชนิดที่กินได้ เช่น กูดขาว หรือ ผักกูด (Diplazium esculentum Sw.) กูดกิน [Pteridium aquilinum (L.) Kuhn var. yarrabense Domin] กูดแดง (Stenochlaena palustris Bedd.); ทางเหนือและอีสาน เรียกเฟินว่า กูด.

ผัก

น. พืชที่ใช้เป็นอาหาร; ใช้เป็นคำนำหน้าชื่อพืชบางจำพวก เช่น ผักกาด ผักกูด ผักปลาบ ผักหนอก.

เฟิน

น. ชื่อไม้ใบจำพวกผักกูด (Pteridophytes), ใช้ว่า เฟิร์น ก็มี. (อ. fern).

ผักสามหาว

ผักตบ

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ผักรู้นอน

ผักกระเฉด

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ผักไผ่, ผักไห่

ผักปลาบ

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ผักรู้นอน

ผักกระเฉด

อาหาร

ผักสามหาว

ผักตบ

อาหาร

ผักปัปผาสะ

ผักปอด

คำสุภาพ

ผักไห่

ผักปลาบ

คำสุภาพ

ผักโขม

ดู ขม ๒ (๑).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ