ค้นเจอ 19 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "น้ำลาย, เสมหะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสมหะ

[เสม-] น. เสลด, เมือกที่ออกจากลำคอ ทรวงอก และลำไส้. (ป.; ส. เศฺลษฺม).

น้ำลาย

น. นํ้าที่หลั่งออกมาจากต่อมนํ้าลายและต่อมเมือกในปากช่วยย่อยอาหารจำพวกแป้ง.

พระเขฬะ

น้ำลาย

ร่างกาย

พระเสมหะ

เสลด

ร่างกาย

ถ่มน้ำลายรดฟ้า

(สำ) ก. ประทุษร้ายต่อสิ่งที่สูงกว่าตน ตัวเองย่อมได้รับผลร้าย.

ลิ้นกระดาษทราย น้ำลายเชลแล็ก

(สำ) ว. ประจบประแจง, สอพลอ.

กษัยเลือด

น. กษัยเนื่องจากเลือด นํ้าเหลือง และเสมหะเป็นพิษ.

เฟื่อง

น. เครื่องประดับอย่างหนึ่ง ทำเป็นสายห้อยโยงเป็นช่วง ๆ มีอุบะห้อยระหว่างเฟื่อง; เรียกโรคที่มีเสมหะกำเริบว่า เสมหะเฟื่อง.

ตรีสมุตถาน

[-สะหฺมุดถาน] น. สมุตถาน ๓ อย่าง คือ ดี เสมหะ ลม.

ฟูม

ว. อาบ, โซม, ท่วม, อูม; เฟ้อ, มาก เช่น น้ำลายฟูมปาก.

กษัยน้ำ

น. กษัยเนื่องจากเลือด นํ้าเหลือง หรือ เสมหะเป็นพิษ ถ้ารวมทั้ง ๓ ประการ เรียกว่า กษัยเลือด.

ขาก

ก. อาการที่ทำให้เสมหะเป็นต้นในลำคอหลุดออก มักมีเสียงดังเช่นนั้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ