ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. กล่าวชักชวน ส่งเสริม หนุน หรือเป็นใจให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (มักใช้ในทางที่ไม่สมควร) เช่น ยุให้เขาทะเลาะกัน ยุให้โกรธ ยุให้กำเริบ.
ก. หนุนให้ทำอะไรก็ทำตาม.
ก. หนุนเท่าไร ๆ ก็ไม่ยอมทำตาม.
ก. หนุนให้ทำโดยไม่ห้ามปราม.
น. ดวงตา. (ช. มะตา).
[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).
ก. ยุให้เกิดอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง.
น. ลมปากที่ยุให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มักเป็นไปในทางไม่ดี.
พยัญชนะตัวที่ ๑๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช.
ในภาษาบาลีและสันสกฤต ถ้าใช้ประกอบท้ายคำบางคำ แปลว่า เกิด เช่น บงกช ว่า เกิดในเปลือกตม หมายถึง บัว, วาริช ว่า เกิดในน้ำ หมายถึง ปลา, ทวิช ว่า เกิด ๒ ครั้ง หมายถึง พราหมณ์, นก.
(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.
น. สวน. (ช. สะ ว่า หนึ่ง, ตาหมัน ว่า สวน).