ผลการค้นหา

กำปั้น, หมัด* *กำปั้น, หมัด *กำปั้น, หมัด*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 34 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กำปั้น, หมัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หมัด

น. กำปั้น, มือที่กำแน่นสำหรับชกหรือทุบเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

ชก

ก. ต่อยด้วยหมัดหรือกำปั้น.
 พจนานุกรมไทย

กำปั้น

น. มือที่กำเข้าให้แน่นเพื่อจะทุบเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หมัด

น. ชื่อแมลงขนาดเล็กหลายชนิดในอันดับ Siphonaptera ตัวยาวประมาณ ๕ มิลลิเมตร ไม่มีปีก ลำตัวแบนข้าง มีขนเรียงเป็นแถวข้างลำตัวบริเวณปล้องแต่ละปล้อง หัวและอกเล็กกว่าท้อง ขายาว กระโดดได้เก่ง ปากเป็นชนิดเจาะดูด ดูดเลือดคนและสัตว์กินเป็นอาหาร เช่น หมัดคน (Pulex irritans) หมัดหมา (Ctenocephalides canis) หมัดหนู (Xenopsylla cheopsis) ในวงศ์ Pulicidae.
 พจนานุกรมไทย

เมาหมัด

ก. มีอาการมึนงงเพราะเคยถูกชกหนัก ๆ มาแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

แลกหมัด

ก. ชกโต้ตอบกันไปมา.
 พจนานุกรมไทย

พระมุฐิ

กำมือ กำหมัด กำปั้น

ร่างกาย

กำพระหัตถ์

กำมือ กำหมัด กำปั้น

ร่างกาย

มวย

น. การชกกันด้วยหมัดเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

กุย

(ถิ่น-พายัพ) น. หมัด, กำปั้น, มักใช้เข้าคู่กับคำ ลูก ว่า ลูกกุย เช่น เตรียมลูกกุยมาทั่วที่ตัวดี. (ขุนช้างขุนแผน).
 พจนานุกรมไทย

ตุ้บ,ตุ้บ ๆ

ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ หล่น หรือเสียงทุบด้วยกำปั้น.
 พจนานุกรมไทย

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด