ค้นเจอ 12 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*กัณฐ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กัณฐ,กัณฐ-,กัณฐา, กัณฐี

กัณฏกะ,กัณฐกะ

[กันตะกะ, กันถะกะ] (แบบ) น. หนาม. (ป., ส. กณฺฏก).

กัณฐ,กัณฐ-,กัณฐา

[กันถะ-] (แบบ) น. คอ. (ป.).

กัณฐกะ

[-ถะกะ] น. เครื่องประดับคอ เช่น คางเพลาคือกลวิมลกัณ- ฐกก่องคือแสงสรวล. (สมุทรโฆษ). (ป., ส.).

กัณฐชะ

(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากเพดานอ่อน ได้แก่ พยัญชนะวรรค ก คือ ก ข ค ฆ ง และอักษรที่มีเสียงเกิดจากเส้นเสียงในลำคอ ได้แก่ ห และ สระ อะ อา. (ป.; ส. กณฺวฺย).

กัณฐัศ,กัณฐัศว์

[กันถัด] น. ชื่อม้าตระกูลหนึ่ง, ในบทกลอนใช้เรียกม้าทั่วไป.

กัณฐี

[กันถี] (แบบ) น. เครื่องประดับคอ เช่น แก้วกัณฐีถนิมมาศนั้น. (ม. คำหลวง มหาราช).

ทศกัณฐ์

น. “ผู้มีสิบคอ” คือ ท้าวราพณ์ในเรื่องรามเกียรติ์.

เนรกัณฐี

[เนระกันถี] น. แก้วมณีชนิดหนึ่ง.

วงศ์ทศกัณฐ์

(ปาก) น. เรียกญาติพี่น้องมากว่า วงศ์ทศกัณฐ์.

พระกัณฐมณี

ลูกกระเดือก

ร่างกาย

พระปิฐิกัณฐกัฐิ

กระดูกสันหลัง

ร่างกาย

พระกัณฐ์

คอ


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ