ผลการค้นหา

เหล้าป่า* *เหล้าป่า *เหล้าป่า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 411 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เหล้าป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พราน

[พฺราน] น. ผู้หากินในทางล่าสัตว์เป็นต้น, ผู้ชำนาญป่า, เช่น พรานนก พรานป่า.
 พจนานุกรมไทย

กรึ่ม

[กฺรึ่ม] ว. อาการที่เมาเหล้าตลอดทั้งวัน เรียกว่า เมากรึ่ม.
 พจนานุกรมไทย

เกาเหลียง

[-เหฺลียง] น. ชื่อเหล้าจีนชนิดหนึ่ง. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

คอทองแดง

(ปาก) ว. ที่ดื่มเหล้าเก่ง ไม่เมาง่าย ๆ.
 พจนานุกรมไทย

ค้างปี

ว. ล่วงเวลานานเป็นปี เช่น เหล้าค้างปี ปลาร้าค้างปี.
 พจนานุกรมไทย

มอมเหล้า

ก. ล่อให้กินเหล้าจนเมาครองสติไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

เมาดิบ

(ปาก) ก. ทำอาการเหมือนคนเมาเหล้า.
 พจนานุกรมไทย

อัพโพหาริก

ว. ไม่ควรกล่าวอ้าง, ไม่ควรอ้างเป็นกฎเกณฑ์ คือ ไม่ควรนับว่าผิดวินัยหรือกฎหมาย เช่นผู้กินแกงซึ่งปรุงด้วยเหล้าบางอย่างเพื่อฆ่าคาวหรือชูรสการกินเหล้าในที่นี้เป็น อัพโพหาริก คือ ไม่ควรนับว่ากินเหล้า. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ผีเรือนไม่ดี ผีป่าก็พลอย

(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.
 พจนานุกรมไทย

พนจร,พนจรก

[พะนะจอน, พะนะจะรก] น. ชาวป่า, พรานป่า. (ป., ส. วนจร, วนจรก).
 พจนานุกรมไทย

พเนจร

น. ผู้เที่ยวป่า, พรานป่า; โดยปริยายหมายความว่า ร่อนเร่ไป, เที่ยวไปโดยไร้จุดหมาย. (ป., ส. วเนจร).
 พจนานุกรมไทย

เถื่อน

น. ป่า เช่น เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า. ว. ห่างไกลจากที่อยู่ของคน, ห่างไกลจากความเจริญ, มักใช้ประกอบคำ ป่า เป็น ป่าเถื่อน; ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย เช่น เหล้าเถื่อน ฝิ่นเถื่อน ปืนเถื่อน หมอเถื่อน.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด