ผลการค้นหา

เหล็กขาว* *เหล็กขาว *เหล็กขาว*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 883 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เหล็กขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อังกุศ

[-กุด] น. ขอเหล็กอย่างขอสับช้าง. (ส.; ป. องฺกุส).
 พจนานุกรมไทย

กลดกำมะลอ

น. ร่มชนิดหนึ่ง พื้นขาวโรยทองเป็นเครื่องยศ.
 พจนานุกรมไทย

ขนเพชร

น. ขนสีขาวที่ขึ้นแปลกเป็นพิเศษ มีลักษณะยาวกว่าปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

ข้าวสาร

น. ข้าวเปลือกที่สีซ้อมจนเหลือแต่เมล็ดขาวดีแล้ว.
 พจนานุกรมไทย

จาด

น. สีขาวใช้ทาฝาเรือนและอื่น ๆ.
 พจนานุกรมไทย

เต้าหู้ยี้

น. อาหารเค็มของจีน ทำด้วยเต้าหู้ขาวหมัก. (จ.).
 พจนานุกรมไทย

เว่อ

ว. เบ้อ เช่น ถูกฟันแผลเว่อ; ชัด เช่น เห็นกระดูกขาวเว่อ.
 พจนานุกรมไทย

เศวตงค์

[สะเหฺวตง] ว. มีตัวขาว. (ส. เศฺวตางฺค).
 พจนานุกรมไทย

เสต,เสต-

[-ตะ-] (แบบ) ว. เศวต, สีขาว. (ป.; ส. เศฺวต).
 พจนานุกรมไทย

ดอกหมาก

น. ชื่อเกลื้อนชนิดหนึ่ง ขึ้นตามตัวตามหลังเป็นผื่นขาว ๆ; จั่นหมากที่บานแล้ว; ขนสร้อยคอไก่หรือตามตัวไก่ที่เป็นจุดขาว ๆ.
 พจนานุกรมไทย

สกัด

ก. กั้น, ขวาง, เช่น สกัดหน้า; ตัดหรือกะเทาะของแข็งเช่นเหล็ก หิน ให้เป็นร่อง รอย ทะลุ หรือให้ขาดจากกัน, เรียกเหล็กที่ใช้ตัดหรือกะเทาะของแข็งเช่นนั้นว่า เหล็กสกัด; เค้นหรือแยกเอาออกมา เช่น สกัดนํ้ามัน สกัดน้ำหอมจากดอกกุหลาบ. (ข.).
 พจนานุกรมไทย

จึ้ง

น. เหล็กสำหรับไชรูอย่างหนึ่ง เช่น เกะกะกบไสไชเหล็กจึ้ง. (ขุนช้างขุนแผน). (ดิกชนารีไทย). (จ. จึ่ง ว่า เจาะ).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด