ค้นเจอ 1,442 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หน้าดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หันหน้า

(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.

ไหมหน้า

(กลอน) ก. หมายหน้า, ตราหน้า, เช่น ไหมหน้าว่าเบียนเมือง ข้าคิดเปลื้องทานทำแห่งหอคำข้าดอก. (ม. ร่ายยาว).

หน้าทน

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.

หน้าง้ำ

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.

หน้าบึ้ง

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.

หน้าหงิก

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.

หน้าเผือด,หน้าเผือดสี

น. หน้าไม่มีสีเลือด. ว. มีสีหน้าแสดงความผิดหวังหรือตกใจเป็นต้น, หน้าถอดสี ก็ว่า.

โป่งดิน

น. ดินที่มีเกลือ.

แผ่นผงอน,แผ่นพก,แผ่นภพ

น. พื้นดิน.

ตราหน้า

ก. หมายหน้าไว้; หยามหน้า, สบประมาท.

ปีหน้าฟ้าใหม่

น. ปีหน้า, เวลาข้างหน้า.

เอือด

ว. ชื้น เช่น เกลือเอือด ผ้าเอือด. (ถิ่น-อีสาน) น. ดินที่มีธาตุเกลือปนอยู่และขึ้นเป็นขุยขาวที่หน้าดิน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ