ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. บังเกิดความโกรธถึงขนาด, ลุแก่โทสะ.
ว. อาการที่หน้าบึ้งเพราะโกรธหรือไม่พอใจเป็นต้น.
ว. กระฟัดกระเฟียด, อาการที่ทำโกรธสะบัดกระฟัดกระเฟียด.
(สำ) ก. โกรธมากจนหน้าแดง, โมโห.
ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.
ก. ทำให้นํ้าลายหรือสิ่งอื่น ๆ ออกจากปากโดยแรง.
น. แรงที่เกิดจากความมานะพยายามของตนเอง.
ว. อาการที่อ่อนแรงลง, มีกำลังน้อย.
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
น. แรง, กำลัง; เรียกสายนํ้าที่ไหลเชี่ยวแรง.
(กลอน) ก. ล่า, ช้า, หมดแรง.
ก. ฟาด, ตีแรง ๆ, โบย.