ผลการค้นหา

สี่แก่* *สี่แก่ *สี่แก่*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,412 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สี่แก่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุดอู้

ว. อับ, ไม่โปร่ง, (ใช้แก่สถานที่).
 พจนานุกรมไทย

โอ้

ว. เสียงดัง, เปิดเผย, (ใช้แก่กริยาคุย).
 พจนานุกรมไทย

ขอบคุณ,ขอบพระคุณ

คำกล่าวแสดงความรู้สึกบุญคุณ (เป็นคำที่ใช้แก่บุคคลที่เสมอกัน หรือผู้น้อยใช้แก่ผู้ใหญ่).
 พจนานุกรมไทย

ฟุ้งเฟื่อง

ก. ขจรไป, แพร่หลาย, (ใช้แก่เกียรติคุณ), เฟื่องฟุ้ง ก็ว่า. ว. เชี่ยวชาญ, ชำนิชำนาญ, (ใช้แก่สติปัญญา), เฟื่องฟุ้ง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เฟื่องฟุ้ง

ก. ขจรไป, แพร่หลาย, (ใช้แก่เกียรติคุณ), ฟุ้งเฟื่อง ก็ว่า. ว. เชี่ยวชาญ, ชำนิชำนาญ, (ใช้แก่สติปัญญา), ฟุ้งเฟื่อง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

จตุ,จตุ-

[จะตุ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

จัตุร,จัตุร-

[จัดตุระ-] ว. สี่. (ส. จตุร; ป. จตุ).
 พจนานุกรมไทย

ตะแลงแกง

น. ทางสี่แพร่ง, ต่อมาเลือนไปหมายถึงที่สำหรับฆ่านักโทษในสมัยโบราณ.
 พจนานุกรมไทย

ไก่แก่แม่ปลาช่อน

(สำ) น. หญิงค่อนข้างมีอายุที่มีมารยาและเล่ห์เหลี่ยมมาก และมีกิริยาจัดจ้าน.
 พจนานุกรมไทย

พูดดีเป็นศรีแก่ปาก

(สำ) น. พูดดีเป็นที่นิยมชมชอบ.
 พจนานุกรมไทย

เรือล่มเมื่อจอด ตาบอดเมื่อแก่

(สำ) น. คนที่ทำตนเป็นคนดีมาตลอด แต่มาเสียคนเมื่อแก่. ก. มีอุปสรรคเมื่อใกล้จะสำเร็จ.
 พจนานุกรมไทย

ลุแก่โทสะ,ลุโทสะ

ก. บันดาลโทสะ, โกรธมาก, เช่น เขาทำร้ายผู้อื่นด้วยลุแก่โทสะ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด