ค้นเจอ 8,078 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "วรกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัณรสี

[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).

เลอลบ

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

กุกกุร,กุกกุร-

[-กุระ-] (แบบ) น. สุนัข, ลูกสุนัข, เช่น กุกกุร สังวัจฉร (ปีจอ). (ป.).

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

อคาร,อคาร-

[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

ทรนาว,ทระนาว

[ทอระ-] ว. ระนาว, มากมาย, เช่น พบโพหนึ่งในไพรสณฑ์ สาขานฤมล แลลำทรนาวสาวสาร. (สมุทรโฆษ), งั่วนาวทรนาวเนก กรูดฉุรเฉกจรุงธาร. (ม. คำหลวง จุลพน).

กระหว่า

(โบ; กลอน) ว. ราวกับว่า เช่น หน้าตาหัวอกรกเป็นขน ดูสง่ากระหว่าคนหรือนนทรี. (มโนห์รา).

กระชิด

ว. ชิดทีเดียว เช่น ว่องไวไล่กระชิดติดพัน. (รามเกียรติ์ ร. ๒).

คชนาม

น. นามราหู, อักษรชื่อที่ขึ้นต้นด้วย ย ร ล ว.

จดุรงค์

[จะดุรง] (แบบ) ว. องค์ ๔. (ป. จตุร + องฺค).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ