ผลการค้นหา

พันขา* *พันขา *พันขา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 478 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พันขา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิษักต์

ว. ติดอยู่, พันอยู่, พัวพัน. (ส.; ป. วิสตฺต).
 พจนานุกรมไทย

สันทาน

น. สายป่าน, เชือก, เครื่องผูกพัน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ทูลกระหม่อม

น. ชื่อปูน้ำจืดชนิด Thaipotamon chulabhorn ในวงศ์ Potamidae กระดองสีม่วงเข้มคล้ายสีเปลือกมังคุด ขาและขาก้ามสีเหลืองอมส้ม ปลายก้ามและขาสีขาว ขุดรูอยู่ พบในป่าดูนลำพัน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม.
 พจนานุกรมไทย

กระจอก

ว. เขยก (ใช้แก่ขา). (ข. ขฺจก ว่า ขาพิการ); (ปาก) ไม่สำคัญ, เล็กน้อย, เช่น เรื่องกระจอก, ต่ำต้อย เช่น คนกระจอก.
 พจนานุกรมไทย

เท้าสิงห์

น. เรียกขาโต๊ะหรือขาตู้ที่แกะเป็นรูปตีนสิงห์; ชื่อลายสลักทำเป็นรูปตีนสิงห์.
 พจนานุกรมไทย

ขาเกวียน

(โบ) น. ลูกล้อเกวียน เช่น ขาเกวียนขาหนึ่ง. (อัยการเบ็ดเสร็จ).
 พจนานุกรมไทย

ตัก

น. หน้าขาตอนเข่าถึงโคนขาในเวลานั่ง.
 พจนานุกรมไทย

ท้องน่อง

น. ส่วนของขาเบื้องหลัง มีลักษณะโค้งนูน ด้านตรงกันข้ามกับหน้าแข้ง.
 พจนานุกรมไทย

นั่งพับเพียบ

ก. นั่งพับขาทั้ง ๒ ข้าง ให้ปลายเท้าไปทางเดียวกัน.
 พจนานุกรมไทย

แผ่หลา

(ปาก) ว. อาการที่นอนเหยียดแขนขาเต็มที่.
 พจนานุกรมไทย

หน้าแข้ง

น. ส่วนหน้าของขา ใต้เข่าลงไปถึงข้อเท้า, แข้ง ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

หมูแฮม

น. ขาหลังของหมูแช่น้ำเกลือแล้วรมควัน, แฮม ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด