ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ห้วงนํ้า, บ่อนํ้า, หนอง, ทะเล. (ป. รหท; ส. หฺรท).
น. ชื่อโรคชนิดหนึ่งเกิดตามรากฟัน ทำให้เหงือกบวมเป็นหนอง.
ว. อาการที่หัวจมหายลงไปในน้ำ เช่น ดำน้ำจนมิดหัว.
ก. ลงเรือข้ามน้ำไปยังอีกฝั่งหนึ่ง.
น. ผ้าผลัดอาบน้ำ.
น. หุบเขาที่มีแอ่งน้ำขังอยู่.
เต้าน้ำที่ทำด้วยดินเผา
[[ครุฑ]], ผู้ลักน้ำอมฤต
คำนาม
น. แนวพืดหินหรือโขดหินใต้น้ำใกล้ ๆ ผิวพื้นน้ำทะเล อาจมีบางส่วนโผล่พ้นน้ำหรือปริ่มน้ำก็ได้ เป็นอันตรายแก่การเดินเรือ.
(สำ) น. สิ่งที่มีอยู่หรือเกิดตามธรรมชาติ อันอาจนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้.
(สำ) น. ฝ่ายข้างน้อยย่อมแพ้ฝ่ายข้างมาก.