ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อุปัดถาก, อุบปัดถาก] น. ผู้อุปถัมภ์บำรุงพระภิกษุสามเณร, ถ้าเป็นหญิงใช้ อุปัฏฐายิกา. (ป.).
(กลอน) ว. ระบือ เช่น กระเกริ่นกระเกริกกฤษฎา. (อุเทน).
น. น้ำเมาที่ได้จากการหมัก เช่น น้ำขาว อุ กะแช่. (ป. สาโท ว่า ยินดี).
[อุนหะ-] ว. ร้อน, อบอุ่น. (ป.; ส. อุษฺณ).
[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).
[อุปะกฺรม] น. การเข้าใกล้, การตั้งต้น, การพยายาม. (ส.; ป. อุปกฺกม).
[คะคะนาง] น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค).
[ส้อย] น. ผู้หญิง, นาง, เช่น จำใจจำจากสร้อย. (ตะเลงพ่าย).
น. ชื่อพระอินทร์. (ป. สุชมฺปติ ว่า ผัวของนางสุชาดา).
น. นาง, ผู้หญิง. (ป. องฺคนา; ส. องฺคน, องฺคนา).
(กลอน) ว. เสียงดังอึกทึก เช่น กระเกริ่นกระเกริกกฤษฎา. (อุเทน).
[-บาน] น. บ่อนํ้า, สระน้ำ. (ป., ส. อุท + ปาน).