ค้นเจอ 5,897 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ธรรมปพน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริ,ปริ-,ปริ-

[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.

ถูป,ถูป-

[ถูปะ-] (แบบ) น. เจดีย์ซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชา มีกระดูกของบุคคลที่นับถือเป็นต้น. (ป.).

ปโย,ปโย-

น. นํ้านม, นํ้า. (ป., ส. ปย), ที่เป็น ปโย เพราะเข้าสมาสกับศัพท์ที่มีพยัญชนะตัวหน้าเป็นอักษรตํ่าหรือตัว ห ดังตัวอย่างต่อไปนี้

ปรม,ปรม-

[ปะระมะ-, ปอระมะ-] ว. อย่างยิ่ง (ใช้นำหน้าคำอื่นโดยมาก). (ป.).

ประตาป

น. ประดาป.

ปริกัลป,ปริกัลป-

[ปะริกันละปะ-] น. ความตรึก, ความดำริ, ความกำหนดในใจ. (ส. ปริกลฺป; ป. ปริกปฺป).

ปาป,ปาป-

[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).

พลเมือง

[พนละ-] น. ประชาชน, ราษฎร, ชาวประเทศ.

พลโลก

[พนละ-] น. ชาวโลก, พลเมืองของโลก.

ธรรมาธิษฐาน

[ทำมาทิดถาน, ทำมาทิดสะถาน] ว. มีธรรมเป็นที่ตั้ง ที่ยกหลักธรรมหรือสิ่งที่เป็นนามธรรมล้วน ๆ ขึ้นมาอ้างหรืออธิบาย. (ส.; ป. ธมฺมาธิฏฺาน).

เญยธรรม,ไญยธรรม

[เยยยะทำ, ไยยะทำ] (แบบ) น. ธรรมที่ควรรู้. (ป. เยฺย + ส. ธรฺม).

ทุกนิบาต

น. ชื่อคัมภีร์ในพระพุทธศาสนาที่กำหนดด้วยธรรมหรือคาถาที่แบ่งหมวดอย่างละ ๒. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ