ค้นเจอ 500 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระดูก

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.

เกียจคร้าน

ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.

ขี้ตืด

(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.

ถ่ายมูล

สัตว์ขี้ เช่น นกถ่ายมูล

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ขี่ช้างจับตั๊กแตน

(สำ) ก. ลงทุนมากแต่ได้ผลนิดหน่อย.

ฆ่าช้างเอางา

(สำ) ก. ทำลายของใหญ่เพื่อให้ได้ของเล็กน้อยซึ่งไม่คุ้มค่ากัน.

ช้างสีปลาด

[-ปะหฺลาด] (กฎ) น. ช้างที่มีมงคลลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดใน ๗ อย่าง คือ ตาขาว เพดานปากขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่ ขนหางขาว หรืออัณฑโกศขาวหรือสีคล้ายหม้อใหม่.

ยศช้างขุนนางพระ

(สำ) น. ยศที่ไม่สำคัญ ไม่จริงจัง และไม่สามารถให้คุณให้โทษแก่ใครได้.

เลือดท่วมท้องช้าง

ว. นองเลือด.

ปอง

น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังของช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง เรียกว่า เสาปอง.

ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น

(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.

ขี้แพ้ชวนตี

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ