ค้นเจอ 1,005 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กำลังลม, แรงลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พายุฟ้าคะนอง

น. พายุที่มีทั้งฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ลมกระโชกแรง และมีฝนตกหนัก บางครั้งมีลูกเห็บตกลงมาด้วย.

ตด

ก. อาการที่ลมระบายออกทางทวารหนัก, ผายลม. น. ลมที่ออกจากทวารหนัก เช่น เหม็นตด.

ฟี่,ฟี้

ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.

จักรวาต

[-วาด] น. ลมบ้าหมู (ลมหมุน). (ส.).

ประลัยวาต

น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.

ผายลม

ก. ปล่อยให้ลมออกทางรูก้น, ตด.

พัดหลวง

น. ลมตะโก้. (ดู ตะโก้ ๒).

พาต

น. ลม. (ป., ส. วาต).

ภัสตรา

[พัดสะตฺรา] (แบบ) น. สูบลม. (ส.).

ลมพัดหลวง

น. ลมตะโก้. (ดู ตะโก้ ๒).

เสียดใบ

ก. แล่นก้าวให้ใบเฉียงลม.

อปาน,อปาน-

[อะปานะ-] น. ลมหายใจออก. (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ