ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขะ-] ว. กระจอก, ง่อย, ขาเขยก. (ข. ขฺจก ว่า ขาเขยก, พิการ).
ก. เคล้าแข้งเคล้าขา เช่น ลูกแมวพันแข้งพันขา.
น. ขาไพ่ตองที่เข้าเล่นพอให้ครบขาหรือครบวงไม่ต้องได้เสียด้วย.
น. เครื่องนุ่งมี ๒ ขา.
[-กอม] ว. ขาโก่ง.
[นะขา] (กลอน) น. เล็บ.
(แบบ) น. ขา. (ป.; ส. สกฺถิ).
ก. จงใจขัดขวางเพื่อไม่ให้ทำได้สะดวก, ขัดขา ก็ว่า.
(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอยกขาก็ลาโรง ก็ว่า.
(สำ) ก. ชักช้าทำให้เสียการ, พอก้าวขาก็ลาโรง ก็ว่า.
(สำ) ก. หาเรื่องมาเป็นภาระของตนโดยไม่จำเป็น เช่น เขามีฐานะยากจนอยู่แล้วยังจะอ้าขาผวาปีกไปขอเด็กมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมอีก งานก็มากอยู่แล้ว ทำไมจะต้องอ้าขาพวาปีกไปรับงานอื่นมาอีก.
น. กระดูกโครงอกที่เรียงเป็นซี่ ๆ.