ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
กล้วยไข่
คำสุภาพ
น. อวัยวะตรงที่ปลายกระดูกต้นขากับหัวกระดูกแข้งต่อกัน, เข่า ก็ว่า.
ก. กร่อนอย่างฟันผุ, ร่วนหรือยุ่ย เช่น กระดูกผุ ไม้ผุ.
ว. เสียงร้องเช่นนั้นพร้อมตีฆ้องป่าวประกาศว่า กระจองงอง ๆ เจ้าข้าเอ๊ย.
น. ส่วนของแก้มตรงที่มีกระดูกนูนออกมา.
น. เยื่อในกระดูก. (ป. อฏฺมญฺช).
(สำ) ว. มีสันดานคดโกง.
[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแนะกระแหน ก็ว่า.
น. ขี้เกลืออันตกกระฉาบทาไปตามพื้นดิน หรือพื้นที่มีเกลือแห้งเกรอะอยู่เป็นกระ.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระเซอะ เป็น กระเซอะกระเซิง.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระดุ้ง เป็น กระดุ้งกระดิ้ง.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระป้อ เป็น กระป้อกระแป้.