ค้นเจอ 301 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โรงม้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คนไข้ใน

น. คนไข้ที่พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล, ผู้ป่วยใน ก็ว่า.

ประสมโรง

ก. เอาคนที่เป็นลิเกหรือละครเป็นต้นต่างโรงมาเล่นรวมกัน; พลอยเข้าด้วย.

ผู้ป่วยใน

น. ผู้ป่วยที่พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล, คนไข้ใน ก็ว่า.

มหานสะ

[มะหานะสะ] น. ครัว, โรงครัว. (ป.).

สู้คดี,สู้ความ

(ปาก) ก. เป็นความ, มีคดีพิพาทหรือฟ้องร้องกันในโรงศาล.

คลุบ

[คฺลุบ] น. ลูกขลุบ เช่น ม้าคลุบคลีกระบี่ม้า วิ่งม้าพนันเร็ว. (ยอพระเกียรติกรุงธน).

มโนมัย

ว. สำเร็จด้วยใจ, ใช้ประกอบกับ ม้า หมายความว่า ม้าที่ใช้ขับขี่รวดเร็วได้ดังใจ. (กลอน) น. ม้า เช่น ครั้นถึงจึงสั่งข้าไท เร่งผูกมโนมัยที่เคยขี่. (บทละครสังข์ทอง). (ป., ส.).

ฝีเท้า

น. ความสามารถในการเดิน วิ่ง ช้าหรือเร็ว หนักหรือเบา เป็นต้น เช่น ม้าฝีเท้าดี ม้าฝีเท้าจัด คนฝีเท้าหนัก, ฝีตีน ก็ว่า.

ง่อง

น. เรียกสายโยงคางม้าไม่ให้เงยว่า สายง่อง.

ซองหาง

น. ซอกโคนหาง, เครื่องคล้องโคนหางช้างม้า.

แด่น

ว. มีขนด่างเป็นดวงที่หน้าของสัตว์บางชนิด เช่น ม้า หมา.

ถูกใหญ่

(โบ) ก. ถูกลักษณะอย่างวิ่งใหญ่ เป็นอาการของม้าวิ่งอย่างเร็ว.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ