ค้นเจอ 598 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โกนผม-ตัดผม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หยักศก

ว. ที่หยิกน้อย ๆ (ใช้แก่ผม).

หัวเถิก

ว. มีผมที่หัวตอนหน้าผากร่นสูงขึ้นไป.

หางแกละ

[-แกฺละ] น. ผมที่เอาไว้เป็นแหยมที่แง่ศีรษะ.

หิรัณยเกศ

[หิรันยะเกด] ว. มีผมสีทอง. (ส.).

ตัดเป็นตัดตาย

(สำ) ก. ตัดขาดจากกันอย่างเด็ดขาด.

กล้อน

[กฺล้อน] ก. ตัดหรือทำให้เกรียน (ใช้แก่ผมหรือขนสัตว์). ว. เลี่ยน, โล้น.

ผมบ๊อบ

น. ทรงผมผู้หญิงที่ตัดปลายด้านหลังให้เสมอกัน ยาวราวระดับต้นคอ. (อ. bob).

แหว่ง

[แหฺว่ง] ว. ไม่เต็มตามที่ควรมี เช่น ปากแหว่ง ตัดผมแหว่ง กินขนมแหว่งไปหน่อย.

ยาวเฟื้อย

ว. ยาวมาก (มักใช้แก่สิ่งที่เป็นเส้นอย่างผมหรือหางไก่เป็นต้น) เช่น ผมยาวเฟื้อย ไก่ฟ้าหางยาวเฟื้อย.

เกศากันต์

ก. ตัดจุก, โกนจุก, (ใช้เฉพาะเจ้านายชั้นหม่อมเจ้า).

ทัด

ก. เอาสิ่งของหรือดอกไม้เหน็บหูตรงบริเวณที่เรียกว่า ทัดดอกไม้. น. เรียกทรงผมผู้หญิงที่มีผมยื่นยาวทั้ง ๒ ข้างจอนผมสำหรับทัดหูว่า ผมทัด.

งัวเลีย

น. เรียกผมที่หน้าผากซึ่งตั้งชันขึ้นไปแล้วปลายย้อนกลับลงมา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ