ค้นเจอ 363 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แม่หม้าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลูกตัว

น. ลูกแท้ ๆ ของพ่อหรือแม่, ลูกในไส้ ก็ว่า.

สัสสุ,สัสสู

[สัด-] น. แม่ยาย, แม่ผัว. (ป.; ส. ศฺวศฺรู).

อัมพา

น. แม่, หญิงดี, (เป็นชื่อยกย่อง). (ป., ส.).

ลูกทรพี

ลูกที่ทรยศต่อพ่อแม่บังเกิดเกล้า ทั้งทางกายและทางใจ

แง่

(โบ) น. ตัว เช่น แต่งแง่. (จารึกสยาม), มิแต่งแง่ให้แม่ชม มิหวีผมให้แม่เชย. (ลอ).

พระราชชนนี, พระราชมารดา

แม่ ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์ หมายถึง แม่ ที่มิได้เป็นพระมเหสี หรือแม้เป็นเจ้านายที่ทรงอิสริยศักดิ์สูง

ลูกติด

น. ลูกที่ติดมากับผัวหรือเมีย, ถ้าติดผัวมา เรียกว่า ลูกติดพ่อ, ถ้าติดเมียมา เรียกว่า ลูกติดแม่; ลูกที่ไม่ยอมห่างพ่อหรือแม่ก็เรียกว่า ลูกติดพ่อ ลูกติดแม่.

พยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.

กระชังหน้าใหญ่

(สำ) ว. จัดจ้าน, ออกหน้ารับเสียเอง, เช่น แม่กระชังหน้าใหญ่.

ชนนี

[ชนนะนี] น. หญิงผู้ให้เกิด, แม่. (ป., ส.).

ชวด

(ปาก) น. พ่อหรือแม่ของปู่ ย่า ตา ยาย, ทวด ก็ว่า.

พยัญชนะตัวที่ ๒๖ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ