ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 290 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แข่งแดด,แข่งฝน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วุฐิ

[วุดถิ] น. ฝน. (ป. วุฏฺิ; ส. วฺฤษฺฏิ).
 พจนานุกรมไทย

เรือเพรียว

น. เรือขุดรูปคล้ายเรือแข่ง แต่ขนาดเล็กกว่า หัวยาวพองาม ท้ายสั้น เป็นเรือที่ขุนนางหรือผู้มีฐานะการเงินดีนิยมใช้กันในสมัยก่อน.
 พจนานุกรมไทย

กะแอ

น. เครื่องบังแดดมีคันปักดิน หมุนได้ตามต้องการ.
 พจนานุกรมไทย

ร่ม

น. บริเวณที่แดดส่องไม่ถึง เช่น ร่มไม้; สิ่งที่ใช้สำหรับกางกันแดด กันฝน มีด้ามสำหรับถือ โดยปริยายหมายถึง ที่พึ่ง, ที่คุ้มครอง, เช่น ใต้ร่มพระบรมโพธิสมภาร ใต้ร่มกาสาวพัสตร์. ว. ซึ่งมีอะไรบังแดด เช่น ถนนสายนี้ร่มตลอดวัน.
 พจนานุกรมไทย

ฝนห่าแก้ว

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ฝนลูกเห็บขนาดเล็ก เช่น ฝนห่าแก้วตกแล้วพ้นไป ฝนห่าใหญ่เทลงเทลง.
 พจนานุกรมไทย

เรือยาว

น. เรือขุดชนิดหนึ่ง ตามปรกติทำด้วยไม้ซุงตะเคียน ในสมัยโบราณใช้เป็นเรือรบ ปัจจุบันใช้เป็นเรือแข่ง บางลำยาวมากสามารถบรรจุฝีพาย ๕๕-๖๐ คนก็มี.
 พจนานุกรมไทย

หมวกกะหลาป๋า

น. หมวกชนิดหนึ่งสานด้วยไม้ไผ่อย่างละเอียด รูปทรงสูง ผู้หญิงนิยมใช้ในเวลาแข่งเรือ มีดอกไม้จีนเสียบ เป็นของเก่าสมัยต้นรัชกาลที่ ๕ ขึ้นไป.
 พจนานุกรมไทย

ขยาบ

[ขะหฺยาบ] น. เครื่องกันแดดและฝนที่เลื่อนเข้าออกจากประทุนเรือได้.
 พจนานุกรมไทย

ขาดเม็ด

ก. หายสนิท, หยุดตก, (ใช้แก่ฝน).
 พจนานุกรมไทย

จำเพาะ

ว. เฉพาะ, เจาะจง, เผอิญ, เช่น จำเพาะฝนมาตกเวลาจะออกจากบ้านจึงไปไม่ได้.
 พจนานุกรมไทย

ซู่,ซู่,ซู่ ๆ

ว. เสียงดังอย่างเสียงฝนตกมาก ๆ แต่ตกไม่นาน.
 พจนานุกรมไทย

นาปี

น. นาที่ทำในฤดูฝนซึ่งเป็นฤดูทำนา.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด