ค้นเจอ 487 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เทียมดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สิ่งปลูกสร้าง

น. อาคารบ้านเรือนที่ทำโดยวิธีฝังเสาลงในดิน.

หัวขี้แต้

น. ดินที่แห้งแข็งเป็นตะปุ่มตะปํ่าอยู่ตามทุ่งนามักอูดขึ้นมาจากรอยกีบเท้าวัวเท้าควาย.

หัวระแหง

น. พื้นดินที่แตกระแหง; โดยปริยายหมายความว่า แห่งหน ในความว่า ทั่วทุกหัวระแหง.

อั้งโล่

น. เตาไฟดินเผาชนิดหนึ่งของจีน ยกไปได้. (จ.).

อูด

ก. นูนขึ้น เช่น นํ้าอูด, นูนเบ่งขึ้นมาในลักษณะอย่างดินอูด.

ดาน

ว. แข็ง, แน่น, เรียกดินที่จับตัวแข็งเป็นชั้น โดยมากเป็นประเภทดินเหนียวเนื้อแน่นที่นํ้าไหลผ่านไม่ได้ เกาะตัวแข็งอยู่ใต้ผิวดิน ว่า ดินดาน, เรียกหินแข็งหรือหินผุที่รองรับดิน ทราย กรวด ซึ่งมีแร่เช่นดีบุก ทองคำ รวมอยู่ด้วย ว่า หินดาน, เรียกสิ่งที่มีลักษณะแข็งเป็นดานอยู่ในท้อง เช่น ดานเลือด ดานลม.

กระเบื้องเกล็ดเต่า

น. กระเบื้องดินเผาปลายตัดเป็นมุมแหลม ผิวด้าน มีสีแดงตามเนื้อดิน ใช้มุงหลังคาโบสถ์วิหารเป็นต้น.

คันชัก

น. ส่วนประกอบของคันไถสำหรับเทียมวัวหรือควาย, ที่สำหรับโยงเชือกชัก; ไม้สีซอ.

ปูน

น. คราว, รุ่น, เช่น คนมีอายุปูนพ่อปูนแม่. ว. เทียบ, เทียม, ปาน, เปรียบ, เพียง.

กะแอ

น. เครื่องบังแดดมีคันปักดิน หมุนได้ตามต้องการ.

ควน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. เนิน, เขาดิน. (ม. gual, guar).

เครื่องปั้นดินเผา

น. เรียกภาชนะที่ปั้นด้วยดินแล้วนำไปเผาไฟว่า เครื่องปั้นดินเผา.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ