ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ภาชนะสานมีหูเป็นวงโค้งขึ้นไปสำหรับหิ้ว.
(ถิ่น-อีสาน) น. ตะกร้า, ตะกร้ามีหูหิ้ว; หูก.
ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ถนัด, ตั้งใจฟัง.
ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำหูตำตา ก็ว่า.
ก. ระมัดระวังตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.
น. หูซึ่งเป็นใหญ่ในการฟังเสียง. (ป. โสต + อินฺทฺริย).
น. หน้าด้านข้าง (เห็นตา ๒ ข้างและหูข้างเดียว).
ก. ทำให้เกิดขึ้น มีขึ้น หรือเป็นรูปขึ้น เช่น ก่อไฟ ก่อสงคราม ก่อตึก.
น. เครื่องสำหรับรองรากตึกและเสาเรือน, ระแนะ ก็เรียก.
ว. อาการที่ลู่เอนไปข้างหลัง, ไม่กาง, (ใช้แก่หูของหมาเป็นต้น) เช่น หมาหูลี่. ก. แล่น เช่น ขนานลี่ ว่า เรือแล่น.
ว. สั้น เช่น ควายเขาเกะแค่หู. (สิบสองเดือน).
ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ได้ยินถนัด, ตั้งใจฟัง.