ค้นเจอ 311 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ส่องแสง-โชติช่วง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แวม ๆ,แว็ม ๆ

ว. ลักษณะของแสงที่เห็นเคลื่อนไหวอยู่เรือง ๆ ไร ๆ เช่น แสงของพรายน้ำแวม ๆ ในความมืด.

หรุบรู่,หรุบหรู่

ว. มีแสงมัวจนมองอะไรไม่เห็นถนัดชัดเจน เช่น แสงเดือนหรุบรู่, รุบรู่ หรือ รุบหรู่ ก็ว่า.

พันแสง

น. “ผู้มีแสงพันหนึ่ง” คือ พระอาทิตย์.

ภาสุระ

ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).

มรีจิ

น. พยับแดด, แสงแดด. (ป., ส.).

ยับ,ยับ,ยับ ๆ

ว. มีแสงแวบ ๆ, ยิบ ๆ.

ร่วงรุ้ง

ว. พรายแสง (ใช้แก่เพชร).

อัจจิ

น. เปลวไฟ, แสงไฟ. (ป.).

อาภา

น. แสง, รัศมี, ความสว่าง. (ป., ส.).

เงา

น. ส่วนที่มืดเพราะมีวัตถุบังแสงทำให้แลเห็นเป็นรูปของวัตถุนั้น; รูปที่ปรากฏในของใสหรือเป็นมันเช่นนํ้าหรือกระจก; (แสง) อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปไม่ถึงทั้งหมดหรือไปถึงได้บ้าง. ว. เป็นมัน เช่น ขึ้นเงา.

รุบรู่

ว. มีแสงมัวจนมองอะไรไม่เห็นถนัดชัดเจน เช่น แสงเดือนรุบรู่, รุบหรู่ หรุบรู่ หรือ หรุบหรู่ ก็ว่า.

เงามืด

(แสง) น. อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปไม่ถึงทั้งหมด; (ภูมิ) ส่วนที่มืดมิดของดวงจันทร์และดวงอาทิตย์เวลามีคราส.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ