ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. สีเขียวอ่อนอย่างสีใบอโศกอ่อน เรียกว่า สีโศก.
(โบ; กลอน) ว. เสียงขบฟันเกรี้ยว ๆ เช่น คุกคามขบฟันกระเกรี้ยว. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).
น. มะเฟือง; พู, เหลี่ยม, เช่น เฟืองมะยม; ล้อที่มีฟันเพื่อให้ประสานกับฟันของล้อตัวอื่นเป็นต้น.
ว. สีกลีบบัวแห้งหรือสีปูนแห้ง.
ว. สีแดงคล้ำอย่างสีเลือดของหมู.
น. สีจาง, สีซีด. (ส. วิวรฺณ).
ก. แต่งให้เรียบ เช่น กรอฟัน กรอไม้.
[กฺราม] น. ฟันที่ใช้บดเคี้ยวอาหาร.
ก. ระดมฟันแทงพุ่งศัสตราวุธเข้าไป.
ว. สีนํ้าเงินแก่อมม่วง.
น. สีเขียว.