ค้นเจอ 14,326 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุณ

น. หมา. (ป.; ส. ศุนก).

อาพัทธ์

ก. ผูกพัน, ติดพัน, เกี่ยวพัน. (ป., ส.).

วัมมิกะ

น. จอมปลวก. (ป. วมฺมีก; ส. วลฺมีก).

อาคันตุก,อาคันตุก-,อาคันตุกะ

[อาคันตุกะ-] น. แขกผู้มาหา. (ป., ส.).

บงก,บงก-,บงก์

(แบบ) น. เปือกตม, โคลน, โดยมากใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น บงกช ว่า ของที่เกิดในเปือกตม คือ บัว. (ป., ส. ปงฺก).

ศิกษก,ศิกษกะ

[สิก-สก, สิกสะกะ] น. ผู้เล่าเรียน; ครู, ผู้สอน; ผู้รู้. (ส.).

สันทิฐิก,สันทิฐิก-

[สันทิดถิกะ-] (แบบ) ว. ควรเห็นเอง, เป็นคุณของพระธรรมอย่างหนึ่ง. (ป. สนฺทิฏฺิก; ส. สานฺทฺฤษฺฏิก).

พสก,พสก-

[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).

ดักษก

[ดักสก] (แบบ) น. ช่างไม้. (ส. ตกฺษก; ป. ตจฺฉก).

ประกาศก

[ปฺระกาสก] (แบบ) น. ผู้ประกาศ. (ส. ปฺรกาศก).

ศกฏะ

[สะกะตะ] น. เกวียน. (ส.; ป. สกฏ).

ภีรุ,ภีรุก,ภีรุก-

[พีรุกะ-] ว. กลัว, ขี้ขลาด. น. ผู้หญิง เช่น ภีรุอวตาร ว่า อวตารเป็นผู้หญิง. (แช่งนํ้า). (ป., ส.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ