คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14,326 รายการ

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

สก

น. ผม. (ข. สก่).

สก

(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.

หาสก,หาสกะ

[-สก, -สะกะ] น. ผู้ให้ความสนุก, คนตลก, คนมีอารมณ์ขัน. (ป., ส.).

ประศม

ก. สงบ. (ส.).

พิจล

ก. หวั่นไหว. (ส.).

ลัภ

ก. ได้. (ป., ส.).

มิส,มิส-,มิสก,มิสก-

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

ทูษก

[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).

ศานติก,ศานติก-

[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

สกฏ,สกฏ-,สกฏะ

[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ