ค้นเจอ 528 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลมหายใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เงือบ

ว. อาการที่ปลาขยับเหงือกหายใจ.

กระแสลม

น. สายลมพัด.

ธารยักษ์

น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่ง.

แขม่ว

[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.

ลมจับ

ก. มีอาการวิงเวียนหน้ามืดบางคราวถึงกับหมดสติ, เป็นลม หรือ เป็นลมเป็นแล้ง ก็ว่า.

ศัทธนะ

[สัดทะนะ] ก. พัด (ใช้แก่ลม), มีลมพัดมา. (บ.).

พึ่งจมูกคนอื่นหายใจ

(สำ) ก. อาศัยผู้อื่นมักไม่สะดวก, ยืมจมูกคนอื่นหายใจ หรือ เอาจมูกผู้อื่นมาหายใจ ก็ว่า.

ยืมจมูกคนอื่นหายใจ

(สำ) ก. อาศัยผู้อื่นทำงานให้มักไม่สะดวกเหมือนทำด้วยตนเอง, พึ่งจมูกคนอื่นหายใจ หรือ เอาจมูกผู้อื่นมาหายใจ ก็ว่า.

เอาจมูกผู้อื่นมาหายใจ

(สำ) ก. อาศัยผู้อื่นมักไม่สะดวก, พึ่งจมูกคนอื่นหายใจ หรือ ยืมจมูกคนอื่นหายใจ ก็ว่า.

เซิง

น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.

อัด

ก. ดันลมเข้าไป เช่น อัดลูกโป่ง, ยัดให้แน่น เช่น อัดดินปืน, ประกับให้แน่น เช่น อัดพื้นให้ชิด, ทำให้แน่น เช่น อัดกันอยู่ในรถ, บีบ เช่น อัดใบลาน; กลั้น, กลั้นหายใจ, เช่น อัดลมหายใจ.

กระแหม่ว

[-แหฺม่ว] ก. แขม่ว, ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง. (แผลงมาจาก แขม่ว).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ