ค้นเจอ 477 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลมพายุ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อานาปานัสสติ

[-นัดสะติ] น. สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก.

เซิง

น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.

ขยล

[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).

ปฏิวาต

[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).

ผอด

ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).

ลมล่อง

น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.

วาต,วาต-,วาตะ

[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).

หวน

ก. เวียนกลับ เช่น ลมหวน.

อนิละ,อนิล,อนิล-

[อะนิละ-] น. ลม. (ป., ส.).

ตัดไฟต้นลม

(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.

ยกตัวขึ้นเหนือลม

(สำ) ก. ปัดความผิดให้พ้นตัว, ยกตัวเองให้พ้นผิด, ยกตนเหนือคนอื่น.

ลม ๆ แล้ง ๆ

ว. เลื่อนลอยเปล่า ๆ, ไม่มีผล, เช่น ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ว่าจะถูกสลากกินแบ่ง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ