ผลการค้นหา

ระคายหู* *ระคายหู *ระคายหู*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 236 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ระคายหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สำรวมอินทรีย์

ก. ระมัดระวังตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ.
 พจนานุกรมไทย

โสตินทรีย์

น. หูซึ่งเป็นใหญ่ในการฟังเสียง. (ป. โสต + อินฺทฺริย).
 พจนานุกรมไทย

หน้าเสี้ยว

น. หน้าด้านข้าง (เห็นตา ๒ ข้างและหูข้างเดียว).
 พจนานุกรมไทย

เอาหูไปนา เอาตาไปไร่

(สำ) ก. แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไม่สนใจ.
 พจนานุกรมไทย

อัปฏิฆะ

[อับปะติคะ] ว. ไม่ระคายใจ, ไม่เคืองใจ, ไม่แค้นเคือง. (ป. อปฺปฏิฆ).
 พจนานุกรมไทย

ลี่

ว. อาการที่ลู่เอนไปข้างหลัง, ไม่กาง, (ใช้แก่หูของหมาเป็นต้น) เช่น หมาหูลี่. ก. แล่น เช่น ขนานลี่ ว่า เรือแล่น.
 พจนานุกรมไทย

เกะ

ว. สั้น เช่น ควายเขาเกะแค่หู. (สิบสองเดือน).
 พจนานุกรมไทย

เงี่ยหู

ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ได้ยินถนัด, ตั้งใจฟัง.
 พจนานุกรมไทย

มกรกุณฑล

[มะกอระ-] น. เครื่องประดับหูมีรูปคล้ายมังกร.
 พจนานุกรมไทย

มหุรดี

น. ครู่, ขณะ, ชั่วโมง. (ส. มุหูรฺต, มุหูรตฺต).
 พจนานุกรมไทย

มืดมัว

ว. มีแสงสว่างน้อย เช่น อากาศมืดมัว, ไม่แจ่มใส เช่น หูตามืดมัว.
 พจนานุกรมไทย

หนวก

[หฺนวก] ว. อาการที่หูขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด