ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. เสียวฟันเพราะกินของเปรี้ยว.
ว. ฟันหักเร็วกว่าธรรมดา.
ก. ตีรันฟันแทง.
ว. เป็นแผลลึก เช่น ถูกฟันหลังหวะ.
ก. ฟันป่าพงลงให้เตียน.
ก. แทะ, กัดด้วยฟันหน้า.
[ขะหฺนาน] น. หมู่; ลักษณนามเรียกยาที่ปรุงขึ้น เช่น ยาขนานหนึ่ง ยา ๒ ขนาน.
ว. อาการที่พูดหรือฟันเป็นต้นอย่างเร็ว เช่น ฟันฉับ พูดฉับ ๆ; เสียงดังเช่นนั้น.
ก. ทำให้ฟันอยู่ในสภาพปรกติหรือใช้การได้ด้วยการอุด ถอน หรือใส่ฟันใหม่ เป็นต้น.
ก. พิมพ์ให้เป็นสีตั้งแต่ ๒ สีขึ้นไป.
[สี] น. ผู้หญิง. (ข. สี).
[-กาด] น. ไม้สีฟัน คือท่อนไม้เล็ก ๆ สำหรับถูฟันให้สะอาด ทำจากต้นไม้ต่าง ๆ เช่น ไม้คนทา. (ส. ทนฺต + กาษฺ).