ผลการค้นหา

ภานิชา* *ภานิชา *ภานิชา*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 278 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ภานิชา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิศากร

น. พระจันทร์. (ส.; ป. นิสากร).
 พจนานุกรมไทย

อุปัชฌายวัตร

[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).
 พจนานุกรมไทย

นิยยานิก,นิยยานิก-

[นิยะยานิกะ-] (แบบ) ว. ที่นำออกไปจากทุกข์ เช่น นิยยานิกธรรม คือ ธรรมที่นำสัตว์ออกจากทุกข์. (ป., ส. นิรฺยาณิก).
 พจนานุกรมไทย

ประชา

น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).
 พจนานุกรมไทย

ตะพง

(แบบ) ว. ตะโพง เช่น แล้วตะพงพายรีบกลับไป. (นิ. เมืองเทศ).
 พจนานุกรมไทย

ตาเหลว

(กลอน) น. เฉลว เช่น ตาหลิ่งตาเหลวปัก ปิดไว้. (นิ. นรินทร์).
 พจนานุกรมไทย

นิลรัตน์

[นินละ-] น. แก้วสีขาบ, นิล. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

บาทนิเกต

[บาดทะนิเกด] น. ที่รองเท้า, ม้ารองเท้า. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

พนิด,พนิดา

น. วนิดา, หญิง, หญิงสาว. (ส. วนิตา).
 พจนานุกรมไทย

ยกหยิบ

(กลอน) ก. หยิบยก เช่น จะยกหยิบธิบดีเป็นที่ตั้ง. (นิ. ภูเขาทอง).
 พจนานุกรมไทย

วนิดา

น. หญิง, หญิงสาว. (ป.; ส. วินิตา).
 พจนานุกรมไทย

อรรธนิศา

[อัดทะนิสา] น. เวลาเที่ยงคืน. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด