ค้นเจอ 821 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายเท้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไม้ขาเขียด

น. ไม้เรียวที่ปลายแตกแยกออกเป็น ๒ แฉก.

มหาราชลีลา

น. เรียกท่านั่งที่ห้อยเท้าขวาลงเท้าซ้ายงอพับขึ้นไปสอดไว้ใต้โคนขาขวา.

เล็บ

น. สิ่งซึ่งมีลักษณะแข็งอย่างเขาสัตว์อยู่ปลายนิ้ว สำหรับป้องกันส่วนของปลายนิ้วหรือหยิบจับเป็นต้น.

บท,บท,บท-,บท-

(แบบ) เท้า, รอยเท้า, เช่น จตุบท, ในบทกลอนใช้ประสมกับคำอื่น ๆ หมายความว่า เท้า คือ บทบงกช บทบงสุ์ บทมาลย์ บทรัช บทศรี บทเรศ, (ดูคำแปลที่คำนั้น ๆ). (ป. ปท).

ชี้นกบนปลายไม้

(สำ) ก. หวังในสิ่งที่อยู่ไกลตัว.

ขี้แต้

น. ดินที่แห้งแข็งเป็นตะปุ่มตะป่ำอยู่ตามทุ่งนา มักอูดขึ้นมาจากรอยกีบเท้าวัวเท้าควาย เรียกว่า หัวขี้แต้.

ส้น

น. ส่วนท้ายของเท้า เช่น อย่าเดินลงส้น รองเท้ากัดส้น, เรียกเต็มว่า ส้นเท้า, ส่วนท้ายของบางสิ่งบางอย่าง เช่น ส้นปืน.

บทศรี

[บดทะ-] (กลอน) น. เท้า (ใช้แก่เจ้านาย).

บาทมุทรา

[บาดทะมุดทฺรา] น. รอยเท้า. (ส.).

ปัตติก

(แบบ) น. พลเดินเท้า, ทหารราบ. (ป., ส.).

รำเท้า

ก. เต้นหมุนเวียนวนไปด้วยเท้าอย่างเต้นรำของฝรั่ง, เต้นรำ ก็ว่า.

ส้นตีน

(ปาก) น. ส้นเท้า, (มักใช้เป็นคำด่า).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ