ค้นเจอ 767 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลายฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กลางหาว

น. กลางแจ้ง เช่น รองนํ้าฝนกลางหาว, บนฟ้า เช่น เครื่องบินรบกันกลางหาว.

คัคน,คัคน-,คัคนะ

[คักคะนะ] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน).

ดาวเหนือ

น. ดาวฤกษ์สุกใสดวงหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดกับขั้วท้องฟ้าเหนือ.

ทางช้างเผือก

น. แสงกลุ่มดาวซึ่งแผ่เห็นสว่างเป็นพืดในท้องฟ้า.

ทึม,ทึม,ทึม ๆ

ว. ครึ้ม, มัวซัว, เช่น ท้องฟ้าทึม สีทึม ๆ.

นภดล

[นบพะดน] น. พื้นฟ้า. (ส. นภสฺตล).

ฟาก

น. ฝั่ง, ข้าง, เช่น อยู่ฟากนี้ เรือข้ามฟาก ฟากฟ้า.

ลมแดง

น. ลมพายุที่พัดแรงจัด ท้องฟ้ามีสีแดง.

เวหาส

[-หาด] น. ฟ้า, อากาศ. (ป.; ส. วิหายส).

กระยาหงัน

น. วิมาน, สวรรค์ชั้นฟ้า, เช่น อวยชัยให้พรแล้วเทวัญ กลับคืนกระยาหงันชั้นฟ้า. (อิเหนา). (ม. กะยางัน ว่า สวรรค์, ที่อยู่ของเทวดา).

ดาบ

น. มีดยาวปลายแหลมชนิดหนึ่ง สันแอ่นปลายงอนเล็กน้อย มักใช้เป็นอาวุธสำหรับฟันแทง.

กระดก

ก. ทำให้ปลายข้างหนึ่งยกสูงขึ้น, เผยอขึ้นข้างหนึ่ง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ