ค้นเจอ 6,116 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประวัณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลำกระโดง

น. ลำนํ้าขนาดเล็กที่ขุดจากลำนํ้าขนาดใหญ่เพื่อชักนํ้าเข้านาเข้าสวน, ลำประโดง ก็ว่า.

สกรณีย์

[สะกะระ-] (แบบ) น. ผู้ยังมีหน้าที่จะต้องทำ. (ป.).

สระ

[สะระ] น. เสียง. (ป.; ส. สฺวร).

อาหระ

[-หะระ] น. การนำมา; การถือเอา. (ป., ส.).

ประเสบัน,ประเสบันอากง,ประเสบันอากง

น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง. (ช.)

ทวิระ

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).

อาดุระ,อาดูร

[-ดูน] ว. เดือดร้อน, ทนทุกขเวทนาทั้งกายและใจ, ในบทกลอนตัดใช้ว่า ดุร ก็มี. (ป., ส. อาตุร).

กรวิก

[กะระ-, กอระ-] (แบบ) น. นกการเวก. (ไตรภูมิ). (ป., ส. กรวีก).

ปร,ปร-

[ปะระ-, ปอระ-] ว. อื่น, ใช้เป็นบทหน้าสมาส เช่น ปรปักษ์ ปรโลก. (ป.).

สมร,สมร,สมร-

[สะหฺมอน, สะหฺมอนระ-, สะหฺมอระ-] น. การรบ, การสงคราม. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

กรณีย

[กะระ-, กอระ-] น. กิจ. ว. อันควรทำ, อันพึงทำ. (ป.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ