ผลการค้นหา

ประพฤติ* *ประพฤติ *ประพฤติ*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 183 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ประพฤติ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศีลวัต

[สีละวัด] ว. มีศีล, มีความประพฤติดี. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

สมบัติผู้ดี

น. มารยาทของผู้ที่มีความประพฤติดีทั้งทางกาย วาจา และความคิด.
 พจนานุกรมไทย

เกะกะ

ว. กีด, ขวาง, ไม่เป็นระเบียบ, เช่น วางของเกะกะ; ประพฤติเป็นพาลเกเร เช่น คนเกะกะ.
 พจนานุกรมไทย

ข้านอกเจ้าบ่าวนอกนาย

(สำ) น. ผู้ที่กระทำหรือประพฤตินอกเหนือคำสั่งหรือแบบอย่างขนบธรรมเนียมที่ถือปฏิบัติกันมา.
 พจนานุกรมไทย

จารี

น. ผู้ประพฤติ, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ธรรมจารี สัมมาจารี. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ผ่าเหล่า

ว. มีความประพฤติผิดไปจากเทือกเถาเหล่ากอ (ใช้ในทางไม่ดี), ผ่าเหล่าผ่ากอ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ฟอนเฟะ

ว. เละเทะ, เป็นที่น่ารังเกียจ, เช่น มีความประพฤติฟอนเฟะ สังคมฟอนเฟะ.
 พจนานุกรมไทย

ไม้นอกกอ

(สำ) น. คนที่ประพฤตินอกแบบแผนของวงศ์ตระกูล (มักใช้ในทางไม่ดี).
 พจนานุกรมไทย

สวยแต่รูป จูบไม่หอม

ว. มีรูปร่างงาม แต่มีความประพฤติ ท่าทีวาจา และกิริยามารยาทไม่ดี.
 พจนานุกรมไทย

เสียคน

ก. กลายเป็นคนเสื่อมเสียเพราะประพฤติไม่ดีเป็นต้น เช่น เขาติดการพนันจนเสียคน.
 พจนานุกรมไทย

เสียหน้า

ก. ขายหน้า เช่น ลูกประพฤติตัวไม่ดี พลอยทำให้พ่อแม่เสียหน้าไปด้วย.
 พจนานุกรมไทย

อภิสมาจาร

[อะพิสะมาจาน] น. มารยาทอันดี, ความประพฤติอันดี. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด