ค้นเจอ 565 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า,สวรรค์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สาง

น. ปรากฏการณ์บนท้องฟ้าในเวลาเช้ามืด เริ่มแต่มีความมืดน้อยลง ๆ ตามลำดับ จนกว่าจะสว่างแจ้งเป็นที่สุด เรียกว่า ท้องฟ้าสาง. ก. ทำให้แจ้งให้กระจ่าง เช่น สางคดี, ทำให้หายยุ่ง เช่น สางผม.

แขม่ว

[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.

ลำพู่กัน

น. เรียกสิ่งที่ปรากฏเป็นลำขาวไปในท้องฟ้าเวลาเช้าหรือเย็นถือว่าเป็นลางบอกเหตุ.

ขอก

น. เขต, แดน; (ถิ่น-พายัพ) ริม, ขอบ, เช่น ไปขอกฟ้า ว่า ไปริมฟ้า.

คัคนางค์

[คักคะนาง] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + องฺค = ส่วนแห่งฟ้า).

คัคนานต์

[คักคะนาน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต = สุดฟ้า).

นภาลัย

น. ฟากฟ้า, กลางหาว. (ป.).

ละงิด

น. ฟ้า, ชั้นเทวดา. (ช.).

อฆะ

[อะคะ] น. อากาศ, ฟ้า. (ป.).

คคเนศวร

[[ครุฑ]], เจ้าแห่งฟ้า, เจ้าแห่งอากาศ

คำนาม

คู่ฟ้าคู่ดิน

ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.

ถ่มน้ำลายรดฟ้า

(สำ) ก. ประทุษร้ายต่อสิ่งที่สูงกว่าตน ตัวเองย่อมได้รับผลร้าย.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ