ค้นเจอ 1,232 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเหมย,ดอกเหมย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มณีพืช

น. ต้นทับทิม. (ส. มณิพีช).

โยนิโส

ว. โดยแยบคาย, โดยถ่องแท้; ตั้งแต่ต้น; โดยตลอด. (ป.).

วันสืบพยาน

(กฎ) น. วันที่ศาลเริ่มต้นทำการสืบพยาน.

ไหล่

น. ส่วนของบ่าตอนที่ติดกับต้นแขน.

อาทึก

ว. เป็นที่ต้น, ก่อน, แรก, เบื้องต้น. (ป. อาทิก).

นมนาง

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Pouteria cambodiana Baehni ในวงศ์ Sapotaceae ลำต้นมีหนามแข็ง.

อวบน้ำ

ว. มีเนื้อชุ่มนํ้า (ใช้แก่พืช) เช่น ต้นกระบองเพชรเป็นพืชที่มีลำต้นอวบนํ้า.

ต้นไม้

น. คำรวมเรียกพืชทั่วไปโดยปรกติชนิดมีลำต้น, ใช้ในความหมายที่แคบกว่า คำว่า ต้น หมายถึง พืชชนิดที่มีลำต้นใหญ่มีกิ่งแยกออกไป.

ฟองมัน

น. ชื่อเครื่องหมายชนิดหนึ่ง มีรูปอย่างนี้ ๏ ในหนังสือเก่า สำหรับเขียนขึ้นต้นวรรคหรือต้นบรรทัด, ตาไก่ ก็เรียก.

ลัฐิ,ลฐิกา

[ลัดถิ, ลัดถิกา] น. ไม้เท้า, ไม้ถือ; ลำต้น, หน่อ; ต้นตาล. (ป. ลฏฺิ, ลฏฺิกา).

กอมก้อ

(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกะเพรา. (ดู กะเพรา).

กะสัง

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นมะสัง. (ดู มะสัง).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ