ผลการค้นหา

ชายป่า* *ชายป่า *ชายป่า*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 738 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ชายป่า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หิมวาส,หิมเวศ

[หิมมะวาด, หิมมะเวด] น. ที่อยู่อันหนาว คือ ป่าหิมพานต์; ใช้ว่า ป่าทั่วไป ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

ลูกปละ

น. ลูกวัวหรือควายที่ออกในคราวที่เจ้าของปล่อยอยู่ตามทุ่งตามป่า ซึ่งพ่อหรือแม่สมจรกับวัวป่าหรือควายป่า.
 พจนานุกรมไทย

ชู้เหนือขันหมาก

(กฎ; เลิก) น. ชายที่ลอบได้เสียกับหญิงคู่หมั้นของชายอื่น.
 พจนานุกรมไทย

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).
 พจนานุกรมไทย

ภาติยะ

น. ลูกของพี่ชายน้องชาย, หลาน. (ป.; ส. ภาตฺรีย).
 พจนานุกรมไทย

แว่ว

ก. ได้ยินแต่ไม่ชัดแจ้ง เช่น มีข่าวแว่วมาว่าปีนี้จะได้เงินเดือนขึ้น, ได้ยินมาจากที่ไกล เช่น แว่วเสียงขลุ่ยมาจากชายป่า.
 พจนานุกรมไทย

วนจร,วนจรก

[วะนะจอน, วะนะจะรก] น. คนเที่ยวป่า, พรานป่า. ก. เที่ยวไปในป่า. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

วน,วน-,วน-

[วะนะ-] น. ป่าไม้, ดง. (ป.; ส. วนสฺ ว่า ป่า; นํ้า).
 พจนานุกรมไทย

ควายโทน

น. ควายป่าที่แตกฝูงออกมาอยู่ตามลำพัง.
 พจนานุกรมไทย

ดงดึก

น. ป่าลึกเข้าไปไกล.
 พจนานุกรมไทย

ทาย

น. ป่า. (ป.; ส. ทาว).
 พจนานุกรมไทย

ป่าช้า

น. ป่าหรือที่ซึ่งจัดไว้เป็นที่ฝังหรือเผาศพ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด