ค้นเจอ 330 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คมแก้ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เคียว

น. เครื่องมือเกี่ยวข้าวและหญ้าเป็นต้น ทำด้วยเหล็ก รูปโค้ง มีคม.

เชือด

ก. ใช้ของมีคมเช่นมีดโกนตัดให้ลึกเข้าไปในเนื้อ เช่น เชือดคอ.

ดื้อ

ว. ไม่ยอมเชื่อฟังหรือทำตาม. ก. ทื่อ, ไม่คม, (ใช้แก่มีด).

ถา

ก. ถลา, โผลง; ลับ, ถูให้คม. (ไทยเดิม ถา ว่า โกน).

ศัสตรา

[สัดตฺรา] น. ของมีคมเป็นเครื่องฟันแทง, อาวุธต่าง ๆ. (ส.).

บางคนใช้ว่า [[ศาสตรา]]

ขูด

ก. เอาของมีคมเป็นต้นครูด เช่น เอาช้อนขูดมะพร้าว เอาเล็บขูดขี้ผึ้ง, ครูดสิ่งใดสิ่งหนึ่งกับของมีคม เช่น เอามะพร้าวไปขูดกับกระต่าย.

กรรเกด

[กัน-] (กลอน) น. การะเกด เช่น จงกลกรรเกดแก้ว กรองมาลย์. (ทวาทศมาส).

กาเยน

น. ยางไม้ชนิดหนึ่ง สีเหลืองแก่ ใสคล้ายแก้ว.

โกญจ,โกญจ-,โกญจา

น. นกกระเรียน เช่น แขกเต้าดุเหว่าแก้ว โกญจา. (โลกนิติ). (ป.).

วิทรุมะ

[วิดทฺรุมะ] น. แก้วประพาฬสีแดง. (ส. วิทฺรุม).

แขวะ

[แขฺวะ] ก. เอาสิ่งมีคมแหวะคว้านให้กว้าง; พูดชวนวิวาท.

บุ้ง

น. เครื่องมือสำหรับถูไม้ ทำด้วยเหล็ก มีฟันเป็นปุ่มแหลมคม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ