ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. วิธีจับช้างเถื่อนโดยต้อนช้างเข้ามาอยู่ในวงล้อมทั้งโขลง.
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.
น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง, ปอง ก็ว่า.
น. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่ง มีหน้าที่เข้าโจมตีข้าศึก, ช้างโจมทัพ ก็เรียก.
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.
[กุนชอน] (แบบ) น. ช้าง. (ป.).
[โขฺลง] น. ฝูง (ใช้เฉพาะช้าง).
ก. ตกปลอกช้าง, ล่ามเท้าช้าง.
ก. ไสช้างให้เดิน, กะเตก ก็ว่า.
ก. อาการที่ช้างกำลังจะตกมัน.
น. ช้างตัวเมีย เรียกว่า ช้างพัง.
น. ช้างใหญ่ ใช้ว่า ช้างสาร.