ค้นเจอ 500 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ช้าง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วังช้าง

น. วิธีจับช้างเถื่อนโดยต้อนช้างเข้ามาอยู่ในวงล้อมทั้งโขลง.

หลง ๆ ลืม ๆ

ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.

เสาปอง

น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง, ปอง ก็ว่า.

โจมจับ

น. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่ง มีหน้าที่เข้าโจมตีข้าศึก, ช้างโจมทัพ ก็เรียก.

ป้ำเป๋อ,ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ

ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.

กุญชร

[กุนชอน] (แบบ) น. ช้าง. (ป.).

โขลง

[โขฺลง] น. ฝูง (ใช้เฉพาะช้าง).

จับเชิง

ก. ตกปลอกช้าง, ล่ามเท้าช้าง.

เตก

ก. ไสช้างให้เดิน, กะเตก ก็ว่า.

บ่มมัน

ก. อาการที่ช้างกำลังจะตกมัน.

พัง

น. ช้างตัวเมีย เรียกว่า ช้างพัง.

สาร

น. ช้างใหญ่ ใช้ว่า ช้างสาร.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ