ค้นเจอ 182 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้คุย,ขี้อวด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กรัง

[กฺรัง] ก. แห้ง เช่น เสบียงกรัง, แห้งติดแน่นอยู่ เช่น ขี้มูกขี้ตากรัง.

บังอวจ

[-อวด] น. หน้าต่าง. (ข. บงฺอัวจ).

แผ่ตน

ก. อวดตน, แต่งตัวผึ่งผาย.

วางอำนาจ

ก. แสดงอำนาจ, อวดอำนาจ.

ขัด

ก. ถูให้เกลี้ยง, ถูให้ผ่องใส, ถูให้ขึ้นเงา, เช่น ขัดขี้ไคล ขัดพื้น.

งอแง

ว. ขี้แย, ขี้อ้อน, (ใช้แก่เด็ก); (ปาก) รวนเร, บิดพลิ้ว; เอาใจยาก.

อาจม

น. ขี้ (ของคน). (ป., ส. อาจม ว่า สิ่งที่ควรล้าง, สิ่งที่ควรชำระ).

รัน

ก. ตี เช่น อย่าเอาไม้สั้นไปรันขี้, มักใช้ว่า ตีรันฟันแทง.

ประกวดประขัน

ก. แข่งสู้อวดกัน เช่น แต่งตัวประกวดประขันกัน.

จับเข่าคุยกัน,จับหัวเข่าพูด

(ปาก) ก. พูดปรับความเข้าใจกันอย่างใกล้ชิด.

จับหัวเข่าพูด,จับเข่าคุยกัน

(ปาก) ก. พูดปรับความเข้าใจกันอย่างใกล้ชิด.

ก้นตะกรน

น. ก้นที่มีขี้ตะกอน. ว. เดนคัด, เดนเลือก, ขนาดเล็กมาก, ในคำว่า มะม่วงก้นตะกรน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ