ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะหฺวา-] ก. ขยุ้มกินอย่างตะกละลุกลนอย่างลิงกิน, (ปาก) กินอย่างตะกละ.
น. ฉลากยา.
ยารักษาโรค
พระสงฆ์
ยาสีฟัน
[ขะหฺนาน] น. หมู่; ลักษณนามเรียกยาที่ปรุงขึ้น เช่น ยาขนานหนึ่ง ยา ๒ ขนาน.
ก. กินอาหารที่เขาจัดมาเป็นสำรับ, (สำ) กินอาหารอย่างดี.
[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.
ก. ตื่นสายมาก ในความว่า นอนกินบ้านกินเมือง; (ปาก) ฉ้อราษฎร์บังหลวง.
(โบ) ก. ครองเมือง.
(สำ) ก. ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย.
(สำ) ก. รู้ดีอยู่แล้วแสร้งทำเป็นไม่รู้.